أيوب صبري باشا (پاشا) (مترجم: عبد الرسول منشى)

124

مرآة الحرمين (سفرنامه مكه) (فارسى) ( چاپ مركز پژوهشى ميراث مكتوب ، 1382 ش )

نشسته و در سطح شريف نمىنشينند . من به دفعات ديدم كه حمامه‌هاى ناخوش كه بالهاى خود را انداخته و سست كرده بودند از زمين تا سطح بيت مرتفع گشته و در روى ميزاب طلا و يا يكى از اركان كعبه نشسته مدّت طويله در آنجا به كمال خشوع و خضوع لرزيده و اقامت مىكنند ، بعد از آن در كمال برء و صحت حركت مىنمايند و از حذاى سقف شريف بالاتر پرواز نكنند . انتهى . در زمان سيل و طوفان ماهيهاى بزرگ كه در داخل حدود حرم اللّه بودند كوچكتر از خودشان را نمىخوردند . حرم محترم مسجد الحرام در اوقات صلوة خمسه و در نصف اخير ليالى اعياد و اوقات سائره طولا اتساع پيدا كرده و جمعيّت آنجا هرقدر زياد باشد جاى خواهد داشت . آتش‌هائى كه در كوچه‌ها و مخصوصا در بيوت و منازل افروخته شود ابدا دود نمىدهند . ابنيهء مسعودهء بيت عزت اكنون به همان هيئت و وضعى كه حضرت ابراهيم خليل تأسيس و بنا فرموده است باقى و پايدار است . و اين در نظر اهل استدلال علامت و نشانهء بزرگ و روشن است ؛ زيرا بنائى كه روى آن پوشيده نشود به هر درجه به متانت و رصانت تأسيس شده باشد مصادمات امطار و رياح را سالهاى دراز تحمّل نتواند نمود ؛ و اگر تجديد هم شده باشد باز به رسم سابق مؤسّس نخواهد گشت . ابنيهء مفخّمهء كعبة اللّه در حالتى كه هميشه نقطهء هدف رياح عاصفه و امطار عظيمهء متواليه بوده و بر حسب قانون شرع يازده دفعه تجديد شده است . نه به يك طرف ديوارهاى آن خللى راه يافته و نه هيئت و وضع سنگ بسيار كوچكى از آن تغيير پذير شده است . اگرچه گوشهء يمانى در سالهاى 433 ، 515 ، 592 ه . حركتى كرده در دفعهء اولى كه سال 433 ه باشدبه قدر انگشتى از آن افتاده است ولى هيچ طرف آن تغيير نيافته تنها به تعمير محلى كه افتاده بوده است كفايت شده است . نظر به اخبار وارده آن بقعهء مقدّسه الى قيام السّاعه در همان هيئت باقى خواهد بود ، ولى نزديك قيام قيامت حبشيان هجوم كرده منهدم و خراب خواهند نمود ؛ و در عقب او